Καλωσήλθατε στο Angels World

Ένας κόσμος κατασκευασμένος απο 3 Αγγέλους

Follow us

Angel’s Thoughts

-Εγώ: “ Τι έχεις; Είσαι καλά; Είσαι θυμωμένη; Είσαι στεναχωρημένη; Είσαι αναστατωμένη; “ -Η κόρη μου: “ Όχι!!! Απλά έτσι είναι η φάτσα μου!!! “ -Εγώ: “ Γιατί μιλάς έτσι; Ηρέμησε λίγο! Μπορώ κι εγώ να φωνάξω.” -Η κόρη μου: “ Δε φωνάζω. Απλά έτσι μιλάω.”
Όλοι συνηθίζουμε να θεωρούμε τη ζωή των άλλων ιδανική ή έστω καλύτερη από τη δική μας. Ως …άγγελος, γιατρός κλπ θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι ζω μοναδικά, φανταστικά και υπέροχα. Γι’ αυτό πήρα την απόφαση να εκτεθώ! Να περιγράψω μια τυχαία μέρα μου.
Φιλίες ξανά στο προσκήνιο… Αυτή τη φορά μιλάμε για σχέσεις ζωής. Φιλικές. Αδερφικές. Άρρηκτες! Έχετε κι εσείς κάποια φίλη ή κάποιο φίλο που θεωρείτε αδερφή/αδερφό; Που έχετε ζήσει αξέχαστες όμορφες και άσχημες στιγμές; Που ξέρετε ότι σε κάθε περίπτωση μπορείτε να σταθείτε ο ένας δίπλα στον άλλο, χωρίς δισταγμό, δεύτερες σκέψεις και υστεροβουλία; Μήπως είχατε κάποιον τέτοιο άνθρωπο που χάσατε με κάποια ασήμαντη αφορμή; Ωωωπ! Κάτι πιάνω στον αέρα! Σας κατάλαβα!
   Όταν νιώσεις πως κάπου έχεις χαθεί, ότι πορεύεσαι κάθε μέρα όλο και πιο μακριά από τον εαυτό σου, από τις αρχές σου, τα πιστεύω σου, ότι βλέπεις στον καθρέφτη μια άγνωστη/ έναν άγνωστο κι ότι ψάχνεις τα χαμένα κομμάτια του παζλ οπουδήποτε αλλού παρά μέσα σου, τότε έρχεται η στιγμή να ζητήσεις βοήθεια. Είναι μια περίοδος της ζωής σου που δεν μπορείς να δεις καθαρά. Χρειάζεσαι ένα ζευγάρι μάτια εκτός από τα δικά σου που ίσως θολώνουν από ανασφάλεια, άγχος, απογοήτευση, δάκρυα.

Τελικά μας ελκύει το άπιαστο, το απαγορευμένο ή απλά τις περισσότερες φορές  αυτό που δεν μας θέλει. Και ας μη μιλάω γενικά. Γιατί ρε κορίτσια να θέλουμε αυτούς που δεν μας θέλουν, αυτούς που μας ταλαιπωρούν, αυτούς που μας αγνοούν και μας γυρνάνε τη πλάτη,...

Πρωί πρωί ξεκινώ για δουλειά. Με το καφεδάκι μου ανά χείρας. Ανοίγοντας το ραδιόφωνο στον αγαπημένο μου σταθμό πετυχαίνω ένα πρόγραμμα πολύ σπέσιαλ. Αφιερωμένο στους απανταχού πονεμένους! Καημός, κλαυθμός, οδυρμός, πόνος. Αφού σκέφτηκα να σταματήσω κάπου για ένα ουισκάκι να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Που...

Αυτή τη φορά θα ξεκινήσω με μια σχετική μαντινάδα που έγραψα ως εισαγωγή στο θέμα μας: «Ο έρωτας κι ο χωρισμός περνούν απ΄ το στομάχι κι ο που ΄χει άλλην άποψη μάλλον δε του ΄χει λάχει.» Διαφωνεί κανείς παρακαλώ; Εάν ναι μπορεί να μιλήσει τώρα ή να σωπάσει...

Το καλοκαίρι μόλις τελειώνει για μένα. Επιστροφή στη βάση επιτέλους! Λατρεύω τα ταξίδια, όπως σας έχω πει πολλές φορές, αλλά αυτή τη στιγμή νιώθω δύο πράγματα: 1) γεμάτη από νέες εικόνες και εμπειρίες και 2) πολύ κουρασμένη σωματικά. Θα πει ίσως κάποιος ότι η σωματική...

Βρίσκεσαι σε διακοπές. Περπατάς στο δρόμο μιας πόλης. Σαν ταξιδιώτης, παρατηρητής. Είναι καθημερινή. Κοιτάζεις γύρω σου… προσπαθείς να συμμετέχεις ενεργά. Αποτυπώνεις εικόνες, αποκρυπτογραφείς βλέμματα, χειρονομίες και μορφασμούς, συλλαμβάνεις ομιλίες, δονήσεις και σιωπές. Μια ηλικιωμένη γυναίκα παλεύει να φτάσει στο απέναντι πεζοδρόμιο με το μπαστούνι της. Ένα...

Πέρασαν πέντε μήνες από την ημέρα που άρχισα να μοιράζομαι μαζί σας τις σκέψεις, τις εμπειρίες και ορισμένες στιγμές της καθημερινότητας μου. Σε όλο αυτό το διάστημα συνέβησαν πολλά. Αλλαγές, γεγονότα, άλλα θετικά κι άλλα αρνητικά. Άλλα τα μοιράστηκα μαζί σας κι άλλα όχι. Τώρα αλλάζει...