Κάθε παιδί από τη γέννησή του φέρει γονιδιακό φορτίο που καθορίζει εν μέρη το χαρακτήρα και τη δυναμική που θα έχει στη ζωή του. Όμως το μυαλό και η ψυχή του είναι σαν ένα άγραφο βιβλίο, ένα βιβλίο με λευκές σελίδες όπου θα γραφτούν οι...
Υπάρχουν μέρες που ξυπνάς και δε νιώθεις καλά. Δεν μπορείς να προσδιορίσεις τι φταίει. Είναι κάτι ακαθόριστο που σε κάνει να μη θέλεις να μιλήσεις με κανέναν, να μην έχεις όρεξη για τίποτα. Εκτός φυσικά από φαγητό για το οποίο εγώ προσωπικά έχω πάντα όρεξη. Έτσι...
Αφού ζήτησα την άδεια της φίλης μου Έλβας η οποία ασχολείται με τα θέματα μόδας και ομορφιάς, αποφάσισα να σας αποκαλύψω πως θα γίνετε απίστευτα όμορφες. Κατά καιρούς έχουμε όλες μας διαβάσει αμέτρητα άρθρα με συμβουλές που υπόσχονται τη μεταμόρφωσή μας. Είτε με τη χρήση κάποιας...
Κάποιες στιγμές αναρωτιέμαι τι ακριβώς είναι η αγάπη. Τι σημαίνει. Πως τη νιώθει κανείς. Και πως ξέρει ότι είναι αγάπη αυτό που γεμίζει την καρδιά και το νου του. Υπάρχει ή είναι δημιούργημα του μυαλού για να δικαιολογεί συναισθήματα, σκέψεις, πράξεις, συμπεριφορές… κι αν υπάρχει,...
Οι μνήμες είναι ακόμη εδώ ακόμη κι αν έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τις τελευταίες μου εξετάσεις. Δεν ήταν λίγες! Γυμνάσιο, Λύκειο, 6 χρόνια Πανεπιστήμιο, Αναγνώριση πτυχίου, Ειδικότητα κλπ κλπ. Δεν μπορώ να τις απαριθμήσω αλλά δεν ξεχνώ καμιά! Εμπειρίες, άγχος, κούραση, δικαίωση, ικανοποίηση… Πάντοτε ήμουν...
Ήρθε η στιγμή να συστηθούμε!!! Είμαι η Γιώτα και είμαι…όσο νιώθω (από 18 εώς 42)! Προέρχομαι από την ηρωική Λιβαδειά Βοιωτίας (εκείνη με τα σαράντα παλικάρια). Λατρεύω την κόρη μου, τη σοκολάτα και το μπαλέτο. Μου αρέσει επίσης να δημιουργώ και να εκφράζομαι. Δεν μπορώ να...
Μια ευκαιρία στον παράδεισο να πάω… όπως λέει το γνωστό τραγούδι. Όχι. Μια ευκαιρία να φτιάξω τον παράδεισο μου και να ζήσω μέσα σε αυτόν. Μια γυναίκα στα πρώτα αλλά πολύ περισσότερο στα δεύτερα – άντα της ξέρει πλέον τι ζητάει. Έχει διαμορφώσει τον χαρακτήρα της,...
Η αγάπη της μητέρας για το παιδί της νομίζω δεν περιγράφεται με λόγια. Από τη στιγμή που αρχίζει σιγά σιγά να σχηματίζεται μέσα της, από τη στιγμή που νιώθει την πρώτη του κίνηση και τη στιγμή που θα το πρωτοαντικρίσει. Το βλέπει μέρα με τη μέρα...
«Μάτια μπλε, μελαγχολικά…», «δυο πράσινα μάτια…», «μαύρα μάτια…», «για τα καστανά σου μάτια…», «τα βεγγαλικά σου μάτια…», «αχ τα μάτια σου»! Να συνεχίσω; Δεν είναι τυχαίο το ότι έχουν γραφτεί τόσα τραγούδια για τα μάτια, ένα αισθητήριο όργανο που πραγματικά είναι φτιαγμένο από τον δημιουργό μας...
