Καλωσήλθατε στο Angels World

Ένας κόσμος κατασκευασμένος απο 3 Αγγέλους

Follow us

Δεν είμαστε προϊόντα. Δεν χρειαζόμαστε ταμπέλες.

Δεν είμαστε προϊόντα. Δεν χρειαζόμαστε ταμπέλες.

Δευτέρα. Τσαγκαροδευτέρα. Η μέρα που όλοι φοβόμαστε ότι δε θα περάσει ποτέ, ότι μπορεί να φέρει μαζί της όλες τις καταστροφές και τις αναποδιές του κόσμου. Τι άτυχη μέρα… Γιατί; Γιατί ακολουθεί πάντα το Σαββατοκύριακο το οποίο είτε περάσαμε τέλεια και δε θέλαμε να τελειώσει, είτε πέρασε σαν αστραπή και δεν προλάβαμε να ξεκουραστούμε και να κάνουμε όσα θέλαμε. Δηλαδή έτσι κι αλλιώς η καημένη η Δευτέρα δεν μπορεί με τίποτα να είναι μια καλή μέρα. Έτσι τη βαφτίσαμε, πάει και τελείωσε.

Αχ, αυτές οι ταμπέλες. Σου κολλάνε ή τις κολλάς κι από εκεί και ύστερα αρχίζουν τα προβλήματα. Για παράδειγμα. Σπουδάζεις Γεωπόνος γιατί… αυτή η λέξη σε τράβηξε…Γεωπονική. Ουάου! Δεν είχες καταλάβει τι ακριβώς είναι, αλλά πίστευες ότι θα είναι μια καλή επιλογή. Άσε που είχατε και κάτι χωράφια, είπε ο μπαμπάς την ημέρα που τρώγατε εκείνα τα υπέροχα γεμιστά και συζητούσατε για τις σχολές που θα διαλέξεις. Κι έγινες αυτό. Ε, οκ. Τώρα δεν ξέρεις αν φταίει η σχολή ή εκείνα τα γεμιστά, που παρεμπιπτόντως πλέον μισείς. Αλλά είσαι μια διακεκριμένη Γεωπόνος. Πως να κάνεις τη μπουτίκ που πάντα ονειρευόσουν και πως να ασχοληθείς με τη μόδα που λάτρευες πάντα; Είσαι Γεωπόνος!

Παράδειγμα νούμερο δύο. Πολλές φορές χαρακτηρίζουμε τον εαυτό μας με διάφορα επίθετα. «Είμαι άχρηστη. Δεν είμαι αρκετά καλή σε τίποτα». Είναι δυο προτασούλες. Σιγά κι όμως. Αυτές οι λέξεις μπορούν να καθορίσουν τη συμπεριφορά μου! Αφού δεν είμαι καλή σε τίποτα, τα παρατάω λοιπόν. Δε θα διεκδικήσω αυτή τη νέα ευκαιρία στη δουλειά. Και δε μου αξίζει να ξεκουραστώ το απόγευμα. Πρέπει να προσπαθήσω πιο σκληρά. Αλλά και πάλι, αποκλείεται να τα καταφέρω, γιατί πολύ απλά δεν είμαι ικανή.

Ωραία. Όλες αυτές οι ταμπέλες, κατάφεραν να με κάνουν να φέρομαι σαν να είμαι πραγματικά ό,τι ακριβώς έγραφαν επάνω και να μου στερήσουν ένα σωρό πράγματα. Καταλήγουμε λοιπόν ότι ήρθε η ώρα να αφαιρέσουμε τις ταμπέλες από πάνω μας. Δεν είμαστε προϊόντα. Δεν χρειαζόμαστε ταμπέλες. Και το πιο σημαντικό; Προσοχή, προσοχή! Όχι ταμπέλες στα παιδιά μας. Διότι είναι απίστευτη ταλαιπωρία να ζεις προσπαθώντας να αποδείξεις ότι είσαι ή δεν είσαι αυτό που οι γονείς σου έβαλαν στο μυαλό. Μπορεί να λειτουργήσει τόσο αρνητικά. Ακόμη και η Δευτέρα, από την οποία ξεκίνησα σήμερα, παλεύει να βγάλει από πάνω της τη ρετσινιά της χειρότερης ημέρας της εβδομάδας. Κι όμως είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για νέο ξεκίνημα, για δημιουργία, για αλλαγές και τόσα άλλα.