Σήμερα θα λείπω, θα είμαι στον κόσμο μου

Σήμερα θα λείπω, θα είμαι στον κόσμο μου

Νομίζουμε όλοι ότι ο κόσμος είναι ένας, ότι όλα αρχίζουν και τελειώνουν πάνω σε αυτή τη μπάλα που ονομάζεται γη. Με λίγο φως από τον ήλιο και τη σελήνη, άντε και λίγη επιστήμη που μιλά για το σύμπαν και κάποιους άλλους πλανήτες, μακρινούς κι ανεξερεύνητους.

Συμβατικά μπορώ να το δεχτώ. Σκεφτείτε όμως πόσοι διαφορετικοί “μικρόκοσμοι” υπάρχουν. Πόσοι άνθρωποι, πόσες οντότητες που δεν έχουν παρά ελάχιστες ομοιότητες μεταξύ τους, τους χωρίζουν άπειρα και τους ενώνουν λιγοστά πράγματα ή έννοιες, μετρημένα στα δάκτυλα του χεριού ή των χεριών.

Υπάρχουν στιγμές που φαντάζομαι τον καθένα μας να περιβάλλεται από ομόκεντρους κύκλους, καμωμένους από την ενέργεια που εκπέμπει. Έτσι κάπως αλληλεπιδρούμε με τους γύρω μας, ασκώντας έλξη ή πίεση, θετική ή αρνητική. Δευτερόλεπτα αρκούν για να βρεθεί ο κατάλληλος ή ο ακατάλληλος άνθρωπος σε κάθε μας κύκλο, να λάβει και να εκπέμψει ενέργεια.

Αυτή ακριβώς η ενέργεια, οδηγεί σε μια “χημική αντίδραση”, οδηγώντας σε άλλοτε άλλα αποτελέσματα. Μπορεί να οδηγήσει σε έκρηξη, μπορεί να οδηγήσει σε…έκσταση. Σε πόλεμο. Σε ειρήνη. Σε μίσος. Σε μαγεία. Σε αγάπη. Σε όλεθρο. Απρόβλεπτο το τώρα και το μετά. Ενδιαφέρον, προκλητικό αλλά και τρομακτικό συνάμα.

Υπάρχουν κάποιες χρονικές περίοδοι, διαφορετικής διάρκειας, που ο καθένας μας θέλει, επιλέγει και προσπαθεί να μείνει μόνος του. Να ανασυγκροτηθεί ψυχή τε και σώματι. Να μπορέσει να πει “σήμερα θα είμαι στον κόσμο μου”. Να πάρει το χώρο και το χρόνο που δικαιούται, να ζήσει στις σκέψεις του, να πλάσει τα όνειρά του και φορτίσει τις μπαταρίες του.

Ο κόσμος μου είμαι εγώ. Κι εκεί θέλω να ζω κάθε μέρα. Κάποιες μέρες μόνη ή μόνος, κάποιες μέρες προσκαλώντας ενέργειες που μου ταιριάζουν. Όσοι πιέζουν τους …κύκλους μου και με “δηλητηριάζουν” με την “τοξική” τους αύρα, μπορούν να πάρουν τα κουβαδάκια τους και να παίξουν σε άλλη παραλία. Στον κόσμο μου, στη δική μου αμμουδιά, γράφει όμορφες λέξεις – αγάπη, ηρεμία, ευγένεια- και δε θα αφήσω κανέναν να χτίσει δικά του κάστρα.

Σήμερα θα λείπω, θα είμαι στον κόσμο μου. Κι αν θελήσω, θα βάλω μέσα όποιον μου κάνει κλικ. Οι υπόλοιποι περισσεύουν…

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.