Τα νεύρα μου

Τα νεύρα μου

-Εγώ: “ Τι έχεις; Είσαι καλά; Είσαι θυμωμένη; Είσαι στεναχωρημένη; Είσαι αναστατωμένη; “

-Η κόρη μου: “ Όχι!!! Απλά έτσι είναι η φάτσα μου!!! “

-Εγώ: “ Γιατί μιλάς έτσι; Ηρέμησε λίγο! Μπορώ κι εγώ να φωνάξω.”

-Η κόρη μου: “ Δε φωνάζω. Απλά έτσι μιλάω.”

       Για την εφηβεία τα έχουμε ξαναπεί, σωστά; Ας τα επαναλάβουμε μια φορά για να τα εμπεδώσουμε! Λοιπόν αγαπητοί νυν και μέλλοντες γονείς, συγγενείς και φίλοι. Δώστε προσοχή. Μην προκαλείτε την τύχη σας. Ακόμη και μια απλή καλημέρα μπορεί να αποβεί μοιραία και ουχί τυχαία! Διότι η ψυχολογία και οι αντιδράσεις ενός εφήβου είναι αυτό που λέμε ή του ύψους ή του βάθους. Προσπαθώντας να επικοινωνήσετε μαζί του, σκεφτείτε ότι είστε σαν σχοινοβάτες. Κινδυνεύετε ανά πάσα στιγμή να γκρεμοτσακιστείτε, να καταρρακωθείτε ή να καταφέρετε να φτάσετε σώοι και αβλαβείς στην απέναντι πλευρά. Ρισκάρετε όμως. Και οι δύο καταλήξεις είναι ενδιαφέρουσες και πολύ εκπαιδευτικές.

        Ας δούμε μερικά παραδείγματα συμπεριφοράς κλασσικού εφήβου…

  • Σαββατοκύριακο. Ξυπνάει στις 12, έρχεται στο σαλόνι και γνέφει «γεια». Προσοχή! Μην πείτε καλημέρα, τι κάνεις, πως κοιμήθηκες κλπ. Δώστε χρόνο. Στις 14:00 θα σας μιλήσει μόνος/μόνη της.
  • Σας ρωτάει τι να φορέσει. Ερώτηση παγίδα. Ότι και να πείτε θα βρει λόγο για να το κρίνει ως ακατάλληλο. Θα συζητάτε μια ώρα για να καταλήξετε στο… « Άστο. Θα βρω μόνος μου/μόνη μου.»
  • Ήρθε η ώρα του βραδινού φαγητού. Εσείς είστε ήδη εξουθενωμένοι. Θέλετε απλά να σβήσετε στον καναπέ. Και κάνετε το λάθος να ρωτήσετε: « Τι θέλεις να φας;». Δίνετε 10 επιλογές, επαναλαμβάνετε την ερώτηση ανά πέντε λεπτά και στο τέλος ή αποφασίζετε μόνοι σας ή δεν τρώει. Αν πεινάσει, το ψυγείο είναι πάντα στη θέση του.
  • Φεύγετε από το σπίτι για βόλτα, φαγητό, ψώνια και πέντε λεπτά αφού μπείτε στο αυτοκίνητο σας ζητάει φορητό φορτιστή. Ερώτηση: “Γιατί δεν το φόρτισες στο σπίτι τόση ώρα;”. Απάντηση: “Το ξέχασα”. Κάθε φορά όμως.
  • Είναι στο σπίτι φίλης/φίλου ή έξω και περιμένεις μήνυμα για να πας να τον/την πάρεις. Δε στέλνει. Στέλνεις. Σου λέει θα σου πω σε λίγο. Και περνάνε τα λεπτά, οι ώρες. Ξαφνικά βλέπεις μήνυμα: “Έρχεσαι;” και βάζεις Πέμπτη για να φτάσεις εγκαίρως.

Αυτά και άλλα πολλά… Τι να κάνεις; Υπομονή και επαναλήψεις. Πες τα ξανά και ξανά. Νομίζεις ότι σε γράφει αλλά ακούει. Προσεκτικά. Χαλαρά. Στην εφηβική γλώσσα όχι στη “μεγαλίστικη”. Πρέπει να παραμείνετε φίλοι κι όχι αιώνιοι αντίπαλοι! Κι όπως έλεγε ο αγαπημένος μου παππούς πρέπει να βρεις το “ κουμπί” τους!!! Σε λίγα χρόνια θα μας λείπουν. Όχι μόνο τα περιστατικά αυτά. Τα ίδια τα παιδιά μας! Χαρείτε ακόμη και τη γκρίνια. Κρύβει μια ιδιόμορφη αγάπη! Εφηβική και αυθεντική.

       

No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.